Enquête Puerto Diablo 3

Puerto Diablo III

Hoewel vroeg in het jaar, was het weer eens een prachtig weekend: veel zon, geen regen.
Ook is het wederom een goed evenement geweest; zeer tot mijn opluchting. Al was het de derde keer; toch maakte ik mij zorgen hoe het allemaal zou gaan. Deze keer was een springplank naar een onzekere toekomst: het geboorte-eiland van het evenement moest verlaten worden. Vandaar dat ik het Spaanse leger in grote getale heb laten landen om de boel schoon te vegen. Tevens leek dit me een onverwachte gang van zaken, die de tot nu toe opgebouwde verwachting van een rustig voortkabbelend weekendje Caraïben eens flink door elkaar zou schudden.

Eerst eens een korte beschrijving van wat er gebeurt is.

Vrijdag kwamen de laatste drenkelingen van de drievoudige scheepsramp - enkele weken terug - de jungle uitgestrompeld.
Deze lieden waren net op tijd om de onthulling van de grafsteen van – de voor hen onbekende - Capitano Servantes mee te maken.
Op de plantage bleek opzichter Nuez Moscados in zijn eentje de scepter te zwaaien, nu plantage eigenaar Don Maria Lopez als nieuwe gouverneur dringender zaken aan zijn hoofd had.
Bijna de voltallige bemanning van de Zeearend bleek aan wal te zijn om feest te vieren. De herstelwerkzaamheden aan het schip van de West Indische Compagnie bleken bijna voltooid. Aanstaande zondag zou het schip zeewaardig zijn.

Op zaterdag was deze bemanning dan ook weer terug naar het schip. Onder diverse groeperingen die van het eiland weg wilden had het plan post gevat om nu snel te gaan handelen om tijdig de Zeearend in handen te krijgen.
Onbewust van het dreigende gevaar hielden de edelen van Puerto Diablo een fiësta op de plantage; voorzien van heerlijke tapas geserveerd door twee onlangs gearriveerde Spanjaarden.
Onder deze druk – deels omdat hij getuige was van de lafhartige moord op Dries, de opperkoopman van de Zeearend - wist Rare Arie, de dorpsgek, een jarenlang geheugenverlies van zich af te schudden en ontpopte zich zo als de gevreesde Grijzende Heijn: de schrik van Hispagnola.

Na een dag die zwanger was dreigend geweld barste ’s avonds de bom.
Een sloep met Ignatio, de capitano van het spaanse garnizoen, en enkele soldaten aan boord werd door de kanonnen en granaten van de Zeearend tot zinken gebracht. Alle opvarenden werden hierbij gedood.
Hierdoor bleven er in het Spaanse haventje nog maar twee soldaten over.

Op zondag werden de plannen van Maarten en zijn kompanen om de Zeearend te gaan kapen ruw verstoord. De achterblijvers op Vrijbuitereiland die het helemaal zat waren dat de nieuwelingen de dienst uitmaakten, hadden alle sloepen gestolen en waren naar de Zeearend gevaren, waar zij asiel kregen.

Tot overmaat van ramp landde niet lang daarna een bataljon van het Spaanse leger, dat door het galjoen “Fuego de Dios” werd gebracht.
De bouw van het fort op Vrijbuiterseiland schoot volgens het Spaanse hoofdkwartier niet voldoende op en blijkbaar had iemand daar bedacht dat de gouverneur een steuntje in de rug kon gebruiken.
Zonder slag of stoot gaven de Vrijbuiters in de Spaanse haven zich over aan de overmacht. Roy Mendelsohn, die een poging waagde met de Capitano te onderhandelen, werd op aanwijzing van Don Lopez, zonder pardon neergeschoten.

Alle vreemdelingen werden naar de Franse ruïnes gedreven. Enkelen van hen werden wreed in het water gegooid, terwijl anderen moesten toezien hoe zij verdronken.
Velen wisten het stuk naar Vrijbuitereiland te zwemmen, anderen werden opgepikt op vlotten die razend snel in elkaar werden gezet. Maar ook vrijbuitereiland bleek niet veilig. De kapitein van de nieuw aangekomen troepen stelde een ultimatum. Na een half uur zou het eilandje met kannonen beschoten worden, daarna zou de Spaanse troepen aan land gaan en ieder die nog leefde om het leven brengen.
Er volgde een ware exodus naar de Zeearend. Op gammele vlotten of zich vastklampend aan wrakhout waagde men de oversteek naar het WIC-schip. Daar aangekomen werden velen die eerder in ongenade waren gevallen met de bemanning van de Zeearend of de Vrijbuiters van het eerste uur, weer in zee teruggeworpen (dood of levend).

En zo eindigde Puerto Diablo III in een orgie van geweld en machtswellust. Een wind steekt op. De zijlen van Zeearend bollen lichtjes op. Kapitein Lodewijk Egbertszoon alleen heeft de macht te zeggen waarheen zij varen zal. Een nieuwe horizon lonkt. Puerto Diablo zal voor velen snel niet meer zijn dan een stip in de verte; maar wat daar gebeurt is, zal niemand vergeten…

Al heel snel hebben we veel enquêtes van deelnemers ontvangen. Onze dank hiervoor. Niet alles is voor mij even leuk om te lezen (zeker nu ik nog steeds moe ben van al het werk), maar juist dankzij jullie eerlijke kritiek kunnen proberen het allemaal nog leuker en spannender te maken. En jullie zijn ook niet zuinig met complimentjes en dat lees ik dan weer graag.

Ik heb wat steekproeven genomen en hoop dat er zo een algemeen beeld ontstaat van knelpunten, lovende opmerkingen en mooiste momenten. Ik heb bij ieder punt een kort commentaar gegeven.

Kritiek:

Over de Spaanse Haven: Jullie werken kei hard voor het aankleden van alle locaties, maar het leek dit jaar net iets minder te zijn in de haven. Niet erg, maar de "ZZING" was er net niet.
Dat vond ik ook. Door de Zeearend is de totale hoeveelheid touw, kisten, etc meer verdund.

Figuranten met veel macht houden soms spel voor zichzelf, in plaats van anderen erin te betrekken.
Dit kan gemakkelijk gebeuren. Ik ga er vanuit dat mensen spel zo veel mogelijk delen als het kan (zowel spelers als figuranten). Ik kan niet anders dan er op vertrouwen, dat een ieder zijn of haar best doet.
Tenzij er een overduidelijk probleem is, kan ik er niet veel aan doen.

De beginspeech was te lang en te compleet.
Tsja. Daar heb ik het van te voren over nagedacht en blijkbaar de verkeerde conclusie getrokken. Nieuwe mensen vinden het meestal prettig dat het compleet is. Dat was in de vorige enquêtes vaak te lezen (en ook nu weer). Maar er zijn nu zoveel oudgedienden dat het voor wel erg veel mensen overbodig compleet is en dus ronduit saai wordt.
In een kritiek las ik een mooie suggestie die ik de volgende keer ter harte neem: “Misschien toch iets meer vertrouwen op de eigen voorbereiding van iedereen?”

Onduidelijkheid uitwerking poeders en drankjes etc…
De volgende keer ga ik in de algemene spelregels de effecten van de veel voorkomende poeders en drankjes opnemen. Tevens krijgen enkele mensen die er veel mee omgaan een overzichtskaart.
Hier aan gerelateerd wil ik een opmerking kwijt over het levenselixer (dat Roy Mendelsohn dronk tijdens het gevecht in de haven). Het effect was nooit voldoende uitgewerkt/overdacht door mij. Dit tevens als rechtzetting naar Don (de speler van Roy) en de mensen die op dat moment meenden dat hier iets niet klopte: alles is goed en naar de regels gespeeld ! Naar aanleiding van deze situatie wil ik wel de uitwerking van het elixer nuanceren.

Voortaan wil ik informatie meegeven als:

Levenselixer:

Als adrenaline shot (denk aan de injectie in het hart in Pulp Fiction.): Direct opveren, helemaal vol energie, hyper. Na 1 minuut (of na het gevecht) extreme vermoeidheid dat dagdeel. Direct: giffen en ziektes van alle niveaus genezen. Let op: wonden blijven bloeden.

Na één dagdeel: alle wonden/bloedverlies, etc, genezen.

Ik miste in de jungle de geluidsband van vorige life.
Ik ook. Dat hebben we niet op tijd geregeld. Onze excuses.

Soms lastig dat sommige vaardigheden (hoe voor de hand liggend ook) niet in t boekje omschreven worden (cartografie bijvoorbeeld)
Ik wil een aantal vaardigheden duidelijker uitwerken en andere die tot nu achter de hand zijn gehouden, gaan plaatsen. Een aantal zal echter vaag blijven; totdat je personage het ook daadwerkelijk leert. Als je meent iets te moeten weten, kun je altijd naar het spellokaal komen.

Veel geforceerd spel op zondagmiddag: opeens waren er vlotten, konden mensen wel naar Vrijbuitereiland zwemmen, gespartel op het gras, etc…
Mee eens. Renz en ik werden zondagochtend gewekt met de mededeling dat alle sloepen gestolen waren en dat er niemand meer kon varen. Binnen het spel een logische daad. Maar… wat die mensen niet wisten (en zo moet je eigenlijk altijd spelen), was dat er niet lang daarna een Spaans leger iedereen van het eiland kwam jagen. Mijn idee was altijd geweest dat met de boten evacuatieacties uitgevoerd konden worden en zonodig zelfs een aanval op de Zeearend.
Terugdraaien wilden we niet, dus zijn we op een aantal minder bevredigende oplossingen uitgekomen, wilden we niet het merendeel van alle niet Spaanse personages een gewisse dood insturen. De druk van het moeten, verkracht het zelfsturende karakter van Puerto-lives. Liever dan dit soort situaties voortaan meer te sturen, wil ik dit soort momenten vermijden in onze planning.

Sommige figuranten verwachten toevoegingen aan hun rolinfo te zien tussen de evenementen. Min of meer dezelfde tekst lijkt voor sommigen hun spel tijdens de evenementen in meer of mindere mate teniet te doen.
Onze insteek is dat nieuwe motieven uit de krantjes, informatie in andere rollen, documenten,bireven en dergelijke moeten komen. Dit komt blijkbaar bij een aantal mensen niet over. Toch is er over alle rollen nagedacht. En de bestaande rollen bouwen, juist door consequent door te spelen, een grote diepgang op (net als die van spelers).

Mijn blouse was wel heel erg groot en onvrouwelijk... kan er misschien iets omgewisseld worden?
Natuurlijk kan er iets omgewisseld worden. Dit evenement had je het spellokaal of Claire kunnen aanspreken. Kom gerust langs de volgende keer.

Ik hoorde dat de 'kabouter' waar Maarten steeds schoteltjes melk voor neerzette echt bestond en dat een bepaald personage een soort heiden was die zieltjes verzamelde door mensen met bloed te laten tekenen en dan demonen ervan kan maken....Dit klinkt niet meer als een historisch gebaseerd spel. Ik vind zulke fantasy-dingen jammer... Daarvoor ga ik niet naar een PD-evenement, ik ga juist voor het naspelen van de historische sfeer.
We hebben Wouter Apner (Maarten Dollaert) ’s nachts gewekt en terwijl hij slaapdronken was, zijn scheepskabouter langs laten komen, zodat hij zijn eigen persoonlijke scheepskabouter ervaring heeft gehad. Of de kabouter binnen het spel dus echt is, is een kwestie van hoe gelovig je personage is lijkt me. Wie meent een echte kabouter in de spellokaaltent gezien te hebben, raad ik aan psychiatrische hulp te zoeken .
Hetzelfde geld voor het demonen-verhaal (dat van die demonen wist ik eigenlijk niet eens). Bedenk je dat in de zeventiende eeuw heel wat mensen er van overtuigd waren dat het mogelijk was omgang te hebben met de duivel en dat men zo allerlei bijzondere gaven kon verkrijgen. Aan het hof van Lodewijk de 14^e schijnen verveelde edelen allerlei bloederige rituelen uitgevoerd te hebben… Dus zo raar vind ik het niet dat er dat soort verhalen de ronde doen.

Ik lees vrij vaak over gespekken die over buitenspelse zaken gaan (kinderen, etc…). Ik heb zelf ook zo’n situatie meegemaakt, die ik onbedoeld veroorzaakte door als spelleider aanwezig te zijn (en dus de “natuurlijke loop” te verstoren). Probeer toch om zo min mogelijk “buitenspels” te gaan. Hoe vaker je het doet, hoe makkelijker het wordt en het stoort anderen. Tip: zonder je af met je gesprekspartner. Rond het gesprek leuk en goed af en stap allebei weer duidelijk het spel in.

Lof:

-Over decor: Het niveau is en blijft indrukwekkend!
(Dank, er zit nog steeds wat beits onder mijn nagels.)

-Fantastisch gegeten, goed in de juiste sfeer, zelfs het toetje!!

-Prima website, zeer uitgebreid, veel informatie, ik heb er vaak op gekeken.

-De opmerking van het evenement wat mij betreft : de "Tapas-boys" die een vraag kwamen stellen en weg liepen bij de speltent met de opmerking "dit is een evenement waar echt alles kan !"

-Over de rolinfo: Lekker die vrijheid om je rol uit te kunnen boouwen!

-Ik vond de muzikant erg leuk! (en nog vele andere van deze aard)

-De pen blijft deze keer goed plakken op de personagekaart.

-Over de rekwisieten: ...en nog steeds blijft het niveau van detaillering me verbazen.

Mooiste Momenten:

-Met kanonnen schieten;-) Dan blijven we toch grote jochies met speelgoed.

-Maarten Dollaert die per ongeluk een glas met slaapmiddel opdronk en vervolgens een braakmiddel toegediend kreeg.

-De inval van de Spaanse garde
(iemand sprak zelfs van 25 man, terwijl het er een stuk minder waren J)

-De Coup van Zaterdag!

-The Great Escape op de zondagmorgen

-Toen ik een heuse brok in mijn keel kreeg, omdat het erop leek dat die foute spaanse soldaat mij toch echt in de rug ging schieten en er nog lol in had ook.

-Het overdonderende Hollandse machtsvertoon waarmee de Spaanse sloep met capitano en soldaten werd weggevaagd.

En dan las ik nog een mooie tip. Iets dat ik zelf ook vaak doe, maar nog nooit echt bij stil heb gestaan:

Om dan ook nog wat constructiefs bij te dragen: Ik hanteer persoonlijk altijd de stelregel; Als iets om tijd uit redenen niet kan, dan gaat mijn karakter het ook niet verzinnen. Zo kom ik zelf als speler nooit in de situatie dat ik moet zeggen "maar eigenlijk..." Zo voorkom je in een soort tabletop spelletje met hele mooie decors terecht te komen.

Hierbij wilde ik het laten.
Mijn dank aan alle deelnemers voor hun inzet en het plezier waarmee ze Puerto beleefd hebben.

Sander, namens de gehele bemanning (Johan, Raymond en Renz)

---

Navigatie: Voorgaande: Enquête Puerto Diablo 2 | Volgende: Enquête Puerto Diablo 4