Enquête Puerto Diablo 2

Puerto Diablo II ligt al weer achter ons. Volgens de enquete mogen we het wederom een succes noemen. De organisatoren waren ook dik tevreden. Het weer was prachtig. Bijna alles liep op rolletjes. En we hebben van opbouwen tot en met het laatste opruimwerk heel veel hulp gehad.
Maar alvorens in te gaan op de vele opmerkingen, kritieken, etc, eerst een kort verslag van wat gebeurde:

Op vrijdagavond werden voor de kust van Puerto Diablo nog meer overlevenden van de zeeslag een week eerder gevonden. Deze sloebers waren er slecht aan toe en werden dan ook snel door de autoriteiten opgehaald. Volgens geruchten hadden zij wat bijzondere scheepslading bij zich die op hun rots was aangespoeld in de week die zij daar doorbrachten.
In het Spaanse havenstadje had de beul het druk die avond. De executie van Piedro Gomez, de voormalige priester stond op het programma. Deze had een musketschot gelost op mgr. Manzanarez, die nieuwe bisschop der Caraïben, dat werd opgevangen door een soldaat uit diens lijfwacht.
Maar voor het zover kwam deed een dame van lichte zeden een pikant voorstel aan de edelman Don Maria Lopez, in de nabijheid van diens vrouw, waarop de sloerie door de toch al kort aangebonden capitano Don Sergio Servantez, direct op de brandstapel werd gezet. Commentaar hier op van een schaars gekleede franse dame, leidde haast tot een tweede verbranding.
Het werd een avond vol gruwelen. Toen de moordlustige priester uit zijn cel werd gehaald, bleek hij een geladen musket bemachtigd te hebben, waarmee hij een soldaat neerschoot. De priester wist de jungle in te vluchten, maar werd daar al snel gevangen en ter dood gebracht.

Zaterdag werd Don Maria Lopez geinaugureerd als tijdelijk gouverneur van Puerto Diablo, om de leemte op te vullen na het voortijdig heen gaan van zijn voorganger Don Allehandro Tedesco.
Deze wist zich snel populair te maken, onder andere door voor de avond een groot feest aan te kondigen.
De twee franse nonnen richtten, met toestemming, een veldhospitaal in, bij de ruines van het voormalige Franse dorpje
Ondertussen werd het steeds meer mensen duidelijk dat er op het uiteinde van de landtong waar ook de kapel en de begraafplaats liggen, een kampje was ontstaan waar de bemanning van een schip van de West Indische Compagnie verbleef.
Volledig onverwacht arriveerde een architect met de opdracht om Vrijbuitereiland bouwrijp te maken voor de constructie van een groot fort, dat de route van de jaarlijkse Spaanse zilvervloot moet beschermen tegen piraten. Er is van haar echter niets meer vernomen. Het gerucht gaat dat zij op weg naar het rotseilandje overboord sloeg door de gevaarlijke getijdenstromingen rond Puerto Diablo. Anderen beweren dat zij in een van de gevaarlijke rotspleten van Vrijbuitereiland is gevallen.
Tegen de avond werd de nieuwe gouverneur steeds nerveuzer door de lange afwezigheid van zijn vrouw. Ondanks enkele zoektochten bleef zij onvindbaar, hetgeen de feestvreugde verpestte.
Alsof het niet erger kon, kreeg Capitano Sergio Servantez een gifslang in zijn harnas geworpen door een fransoos van Vrijbuitereiland. Servantez vluchtte voor zijn leven de jungle in, waar hij zijn zinnen verloor en later in een vuurgevecht omkwam met de mensen die hem juist een antigif wilden brengen.
De ladderzatte Don Lopez besloot om zijn gedachten te verzetten op de pas gesignaleerde poema te gaan jagen, maar omstanders brachten hem gelukkig op andere gedachten.

Zondag was een dag van rouw. De mis was opgedragen aan Sergio Servantes en daarna was er in de haven een militair afscheid met saluutschoten. Erg roerend was het speciaal geschreven rouwgedicht de engelse dichter.
Boze tongen beweerden echter dat veel van de emotie en de tranen te danken waren aan de blijdschap om het heengaan van Il Capitano.

Dankzij de enquetes die wij ontvangen hebben, kunnen we knelpunten signaleren en reageren op opmerkingen. Ik zal er een aantal doornemen. Sommige commentaren heb ik samengevat of gevoegd.
Eerst wat opbouwende en/of lovende commentaren:

-PDII was nog beter dan PDI
Het mooiste compliment dat we gehoord hebben. Ik vermoed dat nu de setting en het spelsysteem bekend zijn, mensen hun rollen veel meer kunnen uitdiepen.
De mensen voor wie deze keer alles nieuwe was, waren juist vol lof over decor, munten, mokken, terrein etc…
Van te voren hadden we de angst dat de nieuwigheid eraf zou zijn en het hele evenement een soort van "Heintje Davids-optreden" zou worden.

-Prachtige locatie, perfecte afwisseling land en water
Toen we het terrein de eerste keer zagen, wisten we meteen dat dit het moest worden.

-Brandstapel zorgde voor het begin van het spel al voor spanning. De verbranding was indrukwekkend. Rook, een ventilator met nepvlammen en rood licht zag er goed uit.
We wilden het spel meteen een grimmige wending geven om tot stof te dienen voor tal van verwikkelingen. Dat is wel gelukt. Veel mensen hebben deze scene als mooiste moment genoemd.

-Vrijbuitereiland was moeilijk bereikbaar en daar "echt"ver weg. Het wachten op de boot leidde juist tot goede gesprekken en mooi spel.
Dit is voor anderen juist een klacht. Zo zie je maar hoe subjectief de beleving kan zijn. Het was heel bevreemdend om per boot een hele reis te moeten maken, terwijl buitenspels lopend het een kippe eindje was van de Haven naar Vrijbuitereiland.

-De kapel was sfeervol en de missen waren erg goed.
Hulde aan Jan Wensveen. Anderen vonden de missen juist wat te langdradig. Maar over het algemeen werd het realiteitsgehalte (waaronder het "uitzitten") als erg goed gewaardeerd.

-De jungle was erg eng (vooral 's nachts). De beesten en beelden maakten de aankleding goed af.
Er was deze keer veel "clandestiene" activiteit in de jungle en de vervreemdende aankleding blijkt een spanningverhogende factor. De junglemuziek liep veel beter deze keer, maar door het handmatig bedienen van de MP3-speler waren er toch een paar "stille" momenten.

-De poemaposter was erg goed gevonden.
Hulde hiervoor aan Johan Wouters, die de avond van te voren snel nog even achter de computer is gekropen.

-De kostuums van spelers en figuranten allebei heel erg goed en daar is dit verschil niet goed te zien.
Onze complimenten terug aan de dragers van de kostuums (bij temperaturen boven de 30 graden), die zelf het verschil tussen speler en figurant ook in hun rol goed achter zich lieten.

-De rekwisieten waren tot in de puntjes verzorgd. De mokken in stijl dragen goed bij aan de sfeer.
Puerto Diablo is vooral een sfeerevenement met een visueel karakter. Door zoveel moeite (en geld) in decor en rekwisieten te stoppen hopen we zo goed als het gaat "een andere wereld" neer te zetten. High Fantasy settings doen bijvoorbeeld een groot beroep op het voorstellingsvermogen (toverspreuken, enorme kastelen, aardbevingen, etc). Wij wilden hier lijnrecht op inzetten met onze setting in de hoop dat dit spel geeft van uit de beleving er "echt" te zijn.

-Uitcheck: spullen in enveloppe en klaar.
De (kleine) organisatie heeft op zondagmiddag veel te doen. De vaart erin houden heeft voor zowel voor ons, als voor de deelnemers grote voordelen (maar ook een nadeel: zie kritiek).

-Briefing vlak voor Tijd In was duidelijk, prettige opfrisser.
Wij zitten natuurlijk al maanden van te voren helemaal in het spel, maar als je net uit je werk komt, nemen we graag nog even wat zaken door. Ik ben blij te horen dat mensen het duidelijk vonden.

-Ik heb de indruk dat jullie zelf overzicht hebben op wat jullie hebben en doen (ook al vinden jullie zelf van niet)
Zelf ben ik een chaoot en in mijn beleving improviseer ik (te) veel op het moment dat alles tegelijk gebeurt. Voor de anderen kan ik moeilijk spreken. Het doet me deugd dat het allemaal consequent overkomt.

-Dit systeem laat veel ruimte over voor rollenspel.
Bij het schrijven heb ik zo min mogelijk gedacht vanuit een "table top" spelsysteem (zoals volgens mij veel andere evenementen wel doen), waarbij er sprake is van allerlei abstracte gekwantificeerde waarden (jouw gifklauw type 3 doet mij geen schade want ik heb constitutie 4). Wel heb ik me laten leiden door de wens regels te maken die zoveel mogelijk een op een aansluiten op fysiek uitspeelbare situaties (we kunnen hier veilig varen, want mijn peillood geeft aan dat het diep genoeg is).

-Ik moest erg lachen om de uitleg bij de vaardigheid "bordeelsluipen".
Complimenten aan "Lord Jeffrey"-Don van Andel, die iets mailde in de trant van: "mijn personage helemaal niets geleerd, maar is wel veel naar de hoeren geweest. Kun je daar wat mee?"

-De naslagkaart is erg handig en navolgenswaardig voor andere evenementen. Hij is gemakkelijk bij je te steken en voorkomt veel vragen en opzoekwerk.
We zijn erg trots dat we na alles dat we aan ideeen hebben geleend van andere evenementen, blijkbaar ook iets wezenlijk nieuws kunnen bijdragen.

-De spelleiding was bijna "onzichtbaar" aanwezig.
Tja, camouflage... Zonder dollen: als er op een veld of plein een heleboel mensen staan te praten, loop ik liever even om, dan er dwars doorheen te banjeren. Alles om de illusie van een andere wereld in stand te houden.

 

En dan nu enige kritiek die we ontvingen:

-Sommige figuranten leren elkaar allerlei mooie vaardigheden. Riekt naar powerplay.
Op zich mee eens (en spreken we mensen ook wel op aan). Houd er wel rekening mee dat figuranten op zich van elkaar ook niet weten of de ander figurant of speler is. Daarnaast kan het binnen de context van het spel een hele logische en integere gang van zaken zijn. Wanneer het echter flauw spel is, spreken we de figuranten daarop aan.

-De scouts waren storend
Helemaal mee eens. Helaas een van de lasten naast de vele lusten van het terrein.

-Terrein nadert uiterste houdbaarheidsdatum. Alle hoeken en gaten zijn nu wel in kaart gebracht.
Het klopt dat het terrein nu wel bekend is. Voor veel mensen betekende dit juist een ander soort spel. We hebben ook de wens te horen gekregen dat we hier moeten blijven omdat er nog zo veel te doen is.
De volgende keer spelen we weer op dit terrein en zullen weer een nieuw stuk aanspreken van het terrein (zoals deze keer Smokkelaarkop een kampje had met de bemanning van de Zeearend), zodat er weer iets te ontdekken valt.

-Dode momenten, deels door ontbreken van door de spelleiding georganiseerde momenten
Om een oud paard van stal te halen: ik schrijf geen scenario, alleen maar een heleboel rollen en losse plotlijnen.
Behalve de geplande executie op vrijdagavond en wat mensen die halverwege het evenement aankwamen, waren er inderdaad geen georganiseerde momenten. Wel hadden veel rollen (zowel spelers als figuranten) allerlei acties op hun agenda staan, maar waar, wanneer en hoe ze die uitvoeren laat ik vrij.
Het risico is aanwezig dat daardoor soms weinig openlijk gebeurd (je weet nooit wat er om de hoek aan de hand is). Maar dat is iets dat ik graag op de koop toe neem, gezien de spontaniteit en integriteit van het spel dat men er voor terugkrijgt.

-Haven bleef een beetje dood door ontbreken dorpelingen.
Mee eens. Het ontbreekt ons aan figuranten om dat die hoeveelheden couleur locale neer te zetten om een drukke haven vol activiteit uit te beelden. Die sfeer komt toch vooral van de soldaten aldaar. Daarbij is de Spaanse Haven veel groter. Op Vrijbuitereiland zit iedereen wat meer op elkaar en lijkt het zelfs met minimale bezetting al veel sneller druk.

-De sloten konden niet door gaan voor Caraibische zeeen.
We zullen de volgende keer wat pakken zout in het water gooien :

-Lang wachten op een boot.
Veel mensen hebben dat juist als goed voor het spel gezien. Maar omdat we de vorige keer er ook veel klachten over hebben gehad, hebben we deze keer een extra boot laten aanrukken. Helaas brak de as van de aanhanger onderweg en eindigden we per saldo met dezelfde hoeveelheid boten als de vorige keer.

-BBQ liep niet goed.
Mee eens. Er waren veel te veel eters om het aan de mensen zelf over te laten. De volgende keer gaat er weer iemand bij staan die alles op tijd omdraait en erop toe ziet dat ieder zijn deel krijgt.

-Te weinig groente/fruit.
Zeker met dat warme weer nog meer zwang. Komt de volgende in ruimere mate op tafel.

-Te weinig contact met spelleiding bij incheck/uitcheck. Ze waren er helemaal niet.
We hebben alles zoveel mogelijk van te voren gedaan wat het vullen van de enveloppen betreft. Er zijn altijd wat fouten, die we zo goed mogelijk recht zetten, maar verder besteden we liever aandacht aan het spel. Stel vragen (als mogelijk) liever in de week voor het evenement.
Johan en ik zijn bij beide in onze beleving voortdurend aanwezig geweest. Op gegeven moment zijn we andere dingen gaan doen (laatste voorbereiding, opruimen). Gewoon pech denk ik. Als je wat eerder komt de volgende keer zal het wel goed gaan.

-Er was geen spelleiding bij de tent.
Dat kan vaak voorkomen. We zijn het liefste de hele dag op het terrein om overzicht te houden op wat er gebeurd en eventueel te kunnen ondersteunen (met effecten of uitsluitsel bij lastige situaties).
Daarom ligt er bij de ingang van tent een portofoon, waarmee je een van ons te allen tijde kunt oproepen. Dit is duidelijk aangegeven voor de aanvang van het spel. We zullen de volgende keer de porto duidelijker plaatsen.

-Briefing vlak voor Tijd In was te lang.
Was ik al bang voor. Hoewel anderen het juist heel positief vonden, wil ik het de volgende keer puntiger houden. Aan de ene kant is het allemaal zinnige informatie, maar er is gewoon een grens aan hoeveel een mens in korte tijd in zich op kan nemen.

-De figurantenpersonages die er de vorige keer ook al waren, hebben maar weinig nieuwe achtergrond gekregen.
Er is binnenspels maar een week voorbijgegaan. De extra informatie zit vooral in de spel dat het personage zelf de vorige keer ( PD I ) heeft meegemaakt. Net als een spelerpersonage heeft een figurantenpersonage zijn of haar eigen groeit.

-Iedereen heeft zijn eigen ideeen over ziektes en genezingen.
Tijd voor nog meer duidelijkheid. Ik zal in de Foliant er een stukje aan weiden.

-Doet een zalfje hetzelfde als een poeder? Doet wondenzalf hetzelfde als een kruidenbuiltje?
Ook dit soort dingen komt in het stukje in de Foliant.
Het antwoord op vraag 1 is ja: Slaapgifdrank, doet hetzelfde als Slaapgifpoeder of Slaapgifzalf.
Vraag 2: Wondenzalf en een kruidenbuiltje genezen beide een wond (een "W"). Het verschil is dat wondenzalf door iedereen aangebracht kan worden, terwijl een kruidenbuiltje alleen effectief aan te brengen is door iemand met "kwakzalven/piskijken".

-Niet alle info over vaardigheden, drankjes, etc, is voorhanden.
Dat klopt en is soms onhandig, maar dat houden we wel zo. De mensen die de betreffende vaardigheid hebben, zijn uiteraard wel geinformeerd en de mensen die zelf drankjes, etc. maken weten ook meer. Als je er dan nog niet uitkomt is er de spelleiding, die een boekje heeft waar het allemaal in staat.

-Jammer dat het boekje alleen digitaal is. Bovendien is het lastig te lezen op de site.
Het boekje blijft digitaal (om kosten te sparen). We zullen het wel anders op de site gaan zetten, zodat het beter leesbaar wordt.

-De personagekaart is erg mooi, maar hij is te glad om lekker op te schrijven, bevat wat fouten en mist wat plekken om informatie te noteren.
De vorige keer heeft het allerlaatste contact met de drukker - die heel mooi werk levert, maar ook niet weet hoe het spelsysteem exact werkt - niet meer plaatsgevonden, waardoor er wat dingen niet meer gecorrigeerd zijn. Nu zijn de oude personagekaarten allemaal op en kunnen we ze opnieuw vormgeven. (inderdaad: Life hoort met een "V" geschreven te worden. De "bemanning" wil eigenlijk van dat nare engelse woord af en het vervangen door "evenement" :).

-De extra info in de Foliant is erg algemeen, niet specifiek op het evenement gericht.
Voor specifieke informatie hebben we de krant in het leven geroepen. We bedoelen de stukken over de zeventiende eeuw vooral om in de sfeer te komen.

En dan nog een punt van zelfkritiek (hebben we verder geen commentaar over binnengekregen).
We hebben zelf onduidelijkheid in het leven geroepen over de mensen op vrijbuitereiland, met betrekking tot eten en slapen. De volgende keer zullen we de betreffende personen heel duidelijk van te voren aangeven hoe het gaat lopen.
Het is heel leuk om een tweede semi-zelfstandige locatie in het leven te roepen, maar in de praktijk blijkt het logistiek een hele kluif. We zien dat graag als een uitdaging en zullen er wederom wat moois van maken.

Onze dank voor al dit commentaar. Zonder jullie "feedback" zouden we een stuk minder scherp blijven op de kwaliteit van het evenement. We zijn al weer druk bezig met van alles en nog wat en hopen dat jullie de volgende keer allemaal weer van de partij zijn.

Sander, namens de gehele bemanning (Johan, Raymond en Renz)

---

Navigatie: Voorgaande: Enquête Puerto Diablo 1 | Volgende: Enquête Puerto Diablo 3